Hafta 44: Lab kendini yönetmeyi öğrendi
Proxmox düğümü her şeyin merkezi oldu: registry, şifre kasası, DNS, medya. Ardından asıl önemli kısım geldi — her gece kendini güncelleyen ve bir şey bozulursa geri alan bir lab.
Bu hafta lab’ı baştan düşündüm. Yeni kural şu: her makinenin tek bir işi var.
- Proxmox düğümü hiç kapanmayan sunucu.
- NAS sadece depolama.
- Raspberry Pi arm64 derlemeleri.
- Masaüstü yeniden sadece masaüstü.
Neler taşındı
Konteyner registry’si (Harbor), şifre kasası (Vaultwarden), DNS (iki kopya AdGuard Home), ters proxy (wildcard sertifikalı Caddy), medya sunucusu (Intel QSV ile kod dönüştüren Jellyfin) ve ana sayfa panosu kendi LXC’lerine geçti. Her servis artık evde de Tailscale üzerinden de aynı adresle açılıyor.
Kendini yöneten lab
- Önce sabitle, sonra yükselt. Her sürüm repoda sabit. Renovate yeni sürümü fark ediyor, yükseltiyor ve CI yeşilse kendisi birleştiriyor — büyük sürümler dahil.
- Geceleri ve güvenle uygula. Düğüm her gece 04:30’da repoyu çekip değişen servisleri güncelliyor. Her değişiklikten önce o LXC’nin snapshot’ını alıyor; sağlık kontrolü başarısız olursa veriyle birlikte geri dönüyor ve telefonuma haber veriyor.
- İki yön, iki kopya. Servis LXC’leri her gece NAS’a yedekleniyor; NAS’taki yeri doldurulamaz veri de düğüme çekiliyor.
- Dışarıdan izle. Her servis yoklanıyor. Üç dakika cevap gelmezse ya da bir sertifikanın süresi dolmak üzereyse alarm düşüyor.
Öğrendiklerim
- Unprivileged LXC’leri NFS’e yedeklerken geçici dizin yerel diskte olmalı; aksi halde user namespace “permission denied” hatasına takılıyor.
- Bind mount’lu LXC’lerin snapshot’ı alınamıyor; onlar için dosya düzeyinde yedek gerekiyor.
- Bir yorum satırındaki tek bir kesme işareti, tek tırnaklı bir bash bloğunu bozmaya yetiyor. Shellcheck CI’da olunca daha ilk gün yakalandı.